Του Μιχαήλ Β. Κυριακάκη

«Θέλω δώσει εις εσάς καρδίαν νέαν και πνεύμα νέον θέλω εμβάλει εν υμίν, και αποσπάσας την λιθίνην καρδίαν από της σαρκός σας, θέλω δώσει εις εσάς καρδίαν σαρκίνην…»

Ιεζεκιήλ 36:29

Τι είναι η καρδιά; Στην Αγία Γραφή χρησιμοποιείται η λέξη για να περιγραφεί η εσωτερική φύση του ανθρώπου, η μυστική έδρα της διανοητικής και ηθικής του υποστάσεως.

Σωματικά, η καρδιά είναι το κέντρο της ζωικής υπάρξεως, και πνευματικά το αόρατο κέντρο της σκέψεως και της θελήσεως.

Ετσι  περιγράφεται στην Αγία Γραφή σαν το όργανο και η έδρα της σκέψεως του λογικού και της μνήμης. Ο άνθρωπος παρουσιάζεται σαν να διαλογίζεται με την καρδιά του («τι διαλογίζεσθε εν ταις καρδίαις υμών» Λουκάς 5:22), σαν να καταλαβαίνει με την καρδιά του ή σαν να μην καταλαβαίνει  και σαν να αποταμιεύει την πείρα του στην καρδιά του. (Παράβαλε Ματθ.13:15, Μαρκ. 6:52, Λουκ. 1:19).

Η καρδιά του είναι η έδρα των συναισθημάτων και των παθών. Εκεί εδρεύει η αγάπη για τον Θεό, εκεί επίσης η αγάπη για την ύλη. Είναι το όργανο με το οποίο ο άνθρωπος προσκολλάται στον ουράνιο ή στον επίγειο θησαυρό. Εκεί φυλάσσεται η χαρά ή η λύπη, η συγχωρητικότητα ή το μίσος, η εκδίκηση η υπερηφάνεια και η ταπείνωση. Η καρδιά είναι η πηγή, από την οποία πηγάζει ο σκοπός, το ελατήριο κάθε πράξεως. Είναι το όργανο της πνευματικής οράσεως και ακοής.

Η σκληρότητα της καρδιάς ελέγχεται γιατί αποτελεί εμπόδιο στην γνώση της αλήθειας, ελέγχεται για την βραδύτητα με την οποία δέχεται την γνώση του Θεού και του Λόγου Του.

«Σκληροτράχηλοι και απερίτμητοι την καρδίαν!» είναι η αυστηρή ετυμηγορία της Κ. Διαθήκης.

Ο Ιησούς Χριστός διακήρυξε ότι το πνευματικό και ηθικό πρόβλημα του ανθρώπου είναι πρόβλημα καρδιάς. «¨Εσωθεν είπεν εκ της καρδίας εξέρχονται οι πονηροί διαλογισμοί»(Ματθ. 15:19). «Μακάριοι οι καθαροί την καρδίαν, διότι αυτοί θέλουσιν ιδεί τον Θεόν» Μπορούσε να αναγνώσει τους κρυφούς διαλογισμούς του ανθρώπου και γνώριζε ότι το κακό εδρεύει εκεί.

Τα λόγια του προφήτη Ιεζεκιήλ περιέχουν μία διαπίστωση της καταστάσεως της ανθρώπινης καρδιάς, όπως είναι εκ φύσεως και την υπόσχεση του Θεού για την μοναδική θεραπεία: «θέλω δώσει σε σας καρδίαν νέαν…αποσπάσας την λιθίνην καρδίαν από της σαρκός σας θέλω δώσει εις εσάς καρδίαν σαρκίνην…». Ας προσέξουμε το γεγονός ότι ο Θεός δεν υπόσχεται μία επιδιόρθωση της παλιάς καρδιάς, αλλά αλλαγή ολοκληρωτική. Πρέπει να γίνει ανατροπή της παλιάς καταστάσεως και εγκατάσταση εντελώς νέας. Πρέπει να συμβεί επανάσταση στα βάθη της ανθρώπινης υπάρξεως.

Αλλά ποια είναι η ανάγκη μιας τόσο ριζικής μεταβολής; Δεν θα ήταν αρκετή μία εκπαίδευση και καθοδήγηση της παραστρατημένης ανθρώπινης φύσεως; Η πτώση του ανθρώπου υπήρξε τόσο μεγάλη, η διαφθορά της καρδιάς του τόσο βαθιά, ώστε έγινε αδύνατη κάθε επιδιόρθωση. «η καρδία είναι απατηλή υπέρ πάντα και σφόδρα διεφθαρμένη» (Ιερεμ. 17:9). Υποθέστε ότι το σπίτι σας έχει παλιώσει τόσο πολύ, ώστε αναγκάζεστε να καλέσετε μηχανικό για να τον συμβουλευθείτε για το τι χρειάζεται για να επιδιορθωθεί. Ο μηχανικός βρίσκει ότι υπάρχουν τόσες ρωγμές στους τοίχους, τέτοια ερείπωση στην οροφή, ότι τα θεμέλια έχουν κλονισθεί τόσο, ώστε το μόνο που απομένει να σας συμβουλεύσει, είναι να κατεδαφίσετε ολοκληρωτικά το παλιό σπίτι και να ανοικοδομήσετε πάνω στο έδαφος καινούριο από τα θεμέλια. Η παλιά οικοδομή δεν επιδέχεται διόρθωση Ετσι ο Θεός στην διάγνωσή του για τον άνθρωπο λέει ότι θεραπεία δεν υπάρχει, και ότι μία νέα φύση είναι ανάγκη να δοθεί στον άνθρωπο, ενώ η παλιά πρέπει να αποσπασθεί  από μέσα του. Πρέπει να γίνει νέον κτίσμα ενώ τα παλιά πρέπει να παρέλθουν.

Το να αναγνωρίσουμε ότι η παλιά καρδιά που έχουμε εκ φύσεως δεν επιδέχεται διόρθωση και να αισθανθούμε την ανάγκη νέας καρδιάς, είναι το πρώτο βήμα της σωτηρίας.

Την παλιά καρδιά ο προφήτης την ονομάζει λίθινη, πέτρινη καρδιά. Θα καταλάβουμε καλύτερα τον χαρακτήρα της ή μάλλον το κατάντημά της, εάν εξετάσουμε μερικά από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πέτρας.

Α’) Η πέτρα είναι ψυχρή

Ψυχρότητα είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της πέτρας. Και ποια πέτρα είναι ψυχρότερη από εκείνη που υπάρχει στο ανθρώπινο στήθος; Ψυχρή προς τον Θεό τον ευεργέτη της, ψυχρή προς τον Σωτήρα Χριστό, ψυχρή προς τον γείτονα και αδελφό.

Ο Θεός δεν είναι το αντικείμενο της αγάπης μας, ούτε προσπαθούμε να δείξουμε ευγνωμοσύνη προς εκείνον που θυσιάστηκε για μας. Πολλές φορές ήταν ψυχρό το κατάλυμά  του όταν ζούσε στη γη. Πολλές νύκτες πέρασε στην ύπαιθρο, έγειρε το κεφάλι του πάνω στην πέτρα ενός λόφου ή μιας ακτής, συχνά κοιμόταν στο ψυχρό κατάστρωμα μιας ψαρόβαρκας. Αλλά καμία θέση δεν είναι για τον Ιησού τόσο ψυχρή, όσο τα σκοτεινά διαμερίσματα μιας αμετανόητης καρδιάς.

Β’) Η πέτρα είναι σκληρή.

Η φωτιά λιώνει το κερί, το νερό λιώνει το σκληρό χώμα, η φλόγα και το σφυρί μαλακώνουν το σίδερο. Αλλά ούτε η φωτιά, ούτε το νερό, ούτε το σφυρί μαλακώνουν την πέτρα. Παραμένει σκληρή. Μπορεί να συντριβεί σε λεπτά κομμάτια, αλλά εξακολουθούν και τα κομμάτια να παραμένουν σκληρά, τόσο σκληρά, όσο και ολόκληρη η πέτρα. Επί χιλιάδες χρόνια μπορεί τα κύματα της θάλασσας να καταβρέχουν τον βράχο, αλλά ο βράχος παραμένει ο ίδιος. Και η ανθρώπινη καρδιά είναι η ίδια. Τα κύματα της αγαθής πρόνοιας του Θεού την πλουτίζουν καθημερινά αλλά παραμένει ασυγκίνητη. Η ηχώ του Ευαγγελίου της χάριτος του Θεού φθάνει μέχρι αυτήν αλλά μένει ανεπηρέαστη. Το πείσμα την σκληρύνει και δεν εννοεί να μαλακώσει και να ταπεινωθεί ενώπιον της χάριτος του Θεού. Ο εγωισμός την έχει απολιθώσει. Εχει σκληρή λίθινη καρδιά.

 

Γ’) Η πέτρα είναι νεκρή.

Ούτε αισθάνεται, ούτε αντιλαμβάνεται, ούτε κινείται. Ο γλύπτης κατεργάζεται την πέτρα, κάνει ωραίο εκφραστικό άγαλμα, το οποίο είναι δυνατό να εμπνεύσει τον ζωντανό άνθρωπο. Αλλά μπροστά στο άγαλμα, μπορεί σκηνές χαράς ή φρίκης να συμβαίνουν, ενώ εκείνο να παραμένει ακίνητο και ασυγκίνητο. Ακούγονται βροντές, πέφτουν κεραυνοί  γύρω από τον βράχο, αλλά τον αφήνουν αναίσθητο. Οι γλυκές ακτίνες του ήλιου που ανατέλλει τον χαϊδεύουν, αλλά δεν τις απολαμβάνει. Δεν υπάρχει μέσα στην πέτρα ζωή. Και στην παλιά φυσική καρδιά, ζωή δεν υπάρχει. Είναι νεκρή ως προς τον Θεό και αναίσθητη:«ημάς όντας νεκρούς δια τας παραβάσεις και αμαρτίας» (Εφεσ. 2:1). Οι ακτίνες της αγάπης και της χάρης του Θεού, χαϊδεύουν τον αμαρτωλό και ζητούν να τον ελκύσουν, αλλά δεν αισθάνεται. Οι απειλές της δικαιοσύνης του Θεού και της αγίας οργής του, προσπαθούν να τον αφυπνίσουν, αλλά παραμένει ασυγκίνητος. Είναι νεκρός.

Τέτοια είναι η λίθινη καρδιά, που ο Θεός προτίθεται να αποσπάσει από τον άνθρωπο και να την αντικαταστήσει με μια νέα. Την νέα αυτήν καρδιά, ο προφήτης την ονομάζει «σάρκινη». Και όπως η παλιά καρδιά είναι ψυχρή και σκληρή και νεκρή, έτσι και η νέα καρδιά, η σάρκινη είναι θερμή, τρυφερή και ζωντανή.

 

Α’) Οπως η σάρκα είναι θερμή έτσι και η νέα καρδιά είναι θερμή, γιατί την θερμαίνει η αγάπη του Θεού που υπερβαίνει κάθε γνώση. Οι ακτίνες της χάρης Του, διέλυσαν τους πάγους της αδιαφορίας και αντικατέστησαν την ψυχρότητα της απιστίας, με πίστη θερμή και πνεύμα ζέον. Η αγάπη του Χριστού την διατηρεί θερμή. Ο Σταυρός του την εφοδιάζει με τα απαραίτητα στοιχεία για να κρατιέται θερμή ως προς τον Θεό και θερμή ως προς τον πλησίον.

 

Β’) Είναι τρυφερή σαν την σάρκα, γιατί έμαθε να ακολουθεί και να μιμείται τον Χριστό για τον οποίο ειπώθηκε ότι «κάλαμον συντετριμμένον δεν θέλει θλάσει και λινάριον καπνίζον δεν θέλει σβέσει»(Ησ. 42:3). Η νέα καρδιά δεν μένει ασυγκίνητη μπροστά στους οικτιρμούς του Θεού, ούτε μένει σκληρή μπροστά στις ανάγκες που υπάρχουν τριγύρω. Ο ατομικισμός και το πείσμα, που την σκλήρυναν έχουν αποβληθεί.

 

Γ’) Είναι ζωντανή η νέα καρδιά. Οπως στην σάρκα του ζωντανού οργανισμού ρέει το αίμα και το ζωογονεί, έτσι στην νέα καρδιά, κυκλοφορεί η ζωή του Χριστού. «Εγώ είμαι η ζωή». «Ηλθον δια να έχωσι ζωήν»(Ιωάν. 10:10). Μέσα στον οργανισμό του αναγεννημένου συντελείται καθημερινή ανανέωση των πνευματικών και ηθικών δυνάμεων. Αυτός που πιστεύει στον Χριστό, πήγε από τον θάνατο στην ζωή, γιατί εγκατέλειψε τα έργα που έφεραν πνευματικό θάνατο και παράγει έργα νέας ζωής, δια της χάριτος του Αγίου Πνεύματος.

Πώς αποκτιέται η νέα καρδιά; Ο καθένας έχει εκ φύσεως μία παλιά-λίθινη καρδιά, που όλο και περισσότερο σκληραίνεται με την εμμονή στην αμαρτία. Αλλά πως να λυτρωθεί από αυτήν και να αποκτήσει νέα; Τι πρέπει να κάμω; Που να πάω για να την βρω; Τι να δώσω σε αντάλλαγμα για να μου δοθεί; Η νέα καρδιά δίνεται από τον Θεό δωρεάν. «Θέλω δώσει εις εσάς καρδίαν νέαν». Αρκεί να σταθούμε μπροστά στον Θεό με διάθεση να υποστούμε την επέμβασή Του. Εκείνος αποσπά με την δύναμή Του την παλιά και εγκαθιστά με την χάρη Του την νέα καρδιά. Το Πνεύμα το Αγιο είναι επί το έργον. Η νέα καρδιά δεν αγοράζεται.

Είθε να ποθήσουμε όλοι την ευλογημένη αλλαγή και να φωνάξουμε μαζί με τον Δαβίδ: «Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί Θεέ, και πνεύμα ευθές ανανέωσον εντός μου»(Ψαλμός 51:10).

 215 total views,  1 views today

Print Friendly, PDF & Email

Ευαγγελική Εκκλησία της Ελλάδος